My little pony

To właśnie o TEN teatr przewijają się największe gwiazdy, które osiągnęły same szczyty popularności czy aktorstwa. Z racji naprawdę wysokiego poziomu, bilety kosztują niemałe sumki, jest to jedno z miejsc często odwiedzanych przez śmietankę Canterlot'u. Na obszernym parkiecie odgrywane są najróżniejsze sztuki, po przezabawne komedie, przez rozklejające dramaty, zaś wszystko to bacznie obserwowane jest z wygodnych foteli przeznaczonych dla publiczności, gdzie zazwyczaj każde miejsce zajęte jest przez wyrafinowaną osobę. Miejsca balkonowe obejmują lożę dla VIP-ó - niekiedy zasiadają tam łowcy talentów, fotografowie czy reżyserzy, wyłapujących nowe 'perełki' nie tylko ze sceny - lubią spoglądać na publikę, toteż niekiedy kucyki przychodzą w to miejsce, aby jedynie POKAZAĆ się okolicznym obserwatorom - i interes się kręci.

Tuż za głównym budynkiem ogromnej fabryki, na rozciągającym się, sporych rozmiarów dziedzińcu, swe ujście ma doskonale widoczny nawet z ziemi, rwący Wodospad Tęczy - dzięki sieci malutkich mostów pracownicy mogą w spokoju wyławiać, czyścić, czy też pielęgnować powstałe bajorko - częściej jednak pobierają odpowiednie dawki, by następnie rozpylić lśniący łuk na niebie, ku uciesze kucy. Zwiedzający, bądź pegazy, pragnące napawać się cudownym widokiem, do tej części budynku mają stale otwarty dostęp, o ile nie będą przeszkadzać innym w wykonywanej pracy. Spożywanie tęczy jest definitywnie niewskazane, a tym bardziej zażywanie kąpieli.

Ponura, acz niekiedy klimatyczna mgła, jaka bladym porankiem czy też szarzejącym wieczorem oplata Ponyville oraz najbliższe okolice, również jest tworzona przez pracowite kopytka dziesiątek pegazów. W specjalnym sektorze, gdzie łatwo zagubić się w stale buchających kłębach pary, role pracowników są jasno podzielone - latając, ogromnymi łychami należy mieszać wodę w dosyć pojemnym kotle - zaś towarzysz niżej ma za zadanie dopilnować rzetelnej, gorącej temperatury. Praca, jak każda inna - ciężka i melancholijna, acz będąca powodem do dumy, bowiem pogoda nie należy wcale do spraw błahych...

Ten tor znajduje się zaraz obok zamku księżniczek. Kuce wchodzą na wielkie loże, komentator na wieże, a w budkach przy wejściu obstawiają zakłady! Gdy rozsiądziesz się na krześle, zobaczysz wielki tor wyścigowy z... Chmur! Pegazy czuwają na pasie startowym, słyszą gwizdek i ruszają niczym pioruny dookoła toru!

Gospodarstwo rodziny Apple, nie licząc ich sporej chaty rekreacyjnej tuż przy wejściu, Akrów Słodkich Jabłek, kilku pomniejszych chatek pozostałych członków rodziny, którzy postanowili powrócić z wsi położonych nieco dalej i zamieszkać z ukochanymi krewnymi oraz kilku hektarów pól, łąk i pustego terenu, ma również kilka mniejszych budynków - przykładowo takowy chlew. Mieszka tutaj cała Sfora uroczych świnek, którym dostarcza się jabłka i inne warzywa niestety nie mające dobrej jakości, w zamian za cenny, nieco cuchnący, nawóz, tak potrzebny przy sadzeniu nowych drzewek jak i roślin. Jako, iż mały kurnik jest często przepełniony, w upalne dni kurczaki spacerujące po podwórzu przychodzą i tu, wygrzewając się na stoku siana. Aby dopuścić wygłodniałe prosiaki do korytka pierw trzeba otworzyć specjalne drzwiczki, narażając się na staranowanie, oddzielające część bardziej gospodarczą od ich "legowiska" - połączonego z zagrodą po brzegi wypełnioną błotem - podczas karmienia dogląda się ich stanu oraz czyści zasychające nieczystości. Ma się też okazje uprzątnąć nieco gnoju, pozostawionego w pozostałych sektorach, by przystąpić do szaleńczego wprowadzania zwierząt ponownie do odpowiedniej części. Wcześniej pomieszczenie miało służyć także jako obora - dopiero później Babcia Smith zdała sobie sprawę, iż projekt, jaki wybrała, nie nadaje się do pomieszczenia całego STADA. Mimo, iż karmienie i mycie świnek brzmi przyjemnie, tak naprawdę jest ciężką i odpowiedzialną pracą, typową dzienną czynnością dla naszych cennych farmerów Apple.