My little pony

Głównym elementem gospodarstwa rodziny, a właściwie rodzin, Apple, nie licząc Akrów Słodkich Jabłek, w sumie będących wspaniałą ikoną przemysłu, jest także wielkie, liczące sobie wiele hektarów, podwórze. Ciemna, piaszczysta ścieżka urywa się od wiejskiej dróżki wiodącej obrzeżami Ponyville, i prowadzi właśnie tu - przez uwitą różami bramę, z drewnianym kawałkiem o wydrążonym kształcie jabłka. Gdzie oko nie sięgnie - spokojny, cichy i jakże odżywczy, wiejski krajobraz, w tle Hektary Smakowitych Marchewek, na północy Jardy Soczystych Rzodkiewek. Nie może tu i zabraknąć gdakających kur, kilku kurników, obory czy chlewu, oraz drobniejszych ogródków przydomowych - są i małe krzaki truskawek czy poziomek, kapusta, kalafior, brokuły, a nawet pietruszki i zioła, co w sumie zbija zaledwie poboczny interes, z którego słynie farma. Duży domek, w kolorze ciemno-malinowym, jest mieszkaniem Apple Bloom, Applejack, Babci Smith oraz BigMac'a - za nim zaś rozciągają się zdecydowanie mniejsze i skromniejsze chatki pozostałych krewnych, jacy raczyli zamieszkać w Ponyville, zazwyczaj jednopiętrowe, acz mieszczące wiele kucy - rodzina nie była zbytnio pozytywnie nastawiona do goszczenia tu, na akrach, swych pobratymców, lecz cóż poradzić, jeżeli niewykorzystanej ziemi jest ful arów?
Na wschodnim skrzydle, nie licząc stale oranego pola, mieści się także pastwisko bydła - źródło smakowitego mleka dostarczanego miasteczku. Atrakcji jest tu wiele - lecz głównie znajomi czy inne mieszczuchy przybywają tu wypoczywać, nie zdając sobie sprawy, iż farma wiążę się także z ciężką, melancholijną pracą.

Sporych rozmiarów gabinet, w którym to króluje nieco zakręcony, acz przemiły Doctor Horse, przeprowadzający w nim zabiegi wszelakie, począwszy od szczepień, na prześwietleniach kończąc. Na ścianach, gdzie aby umilić pacjentom pobyt w tymże przeklętym miejscu, widnieją motyle, w łagodnym, kojącym, turkusowym kolorze. Na drobnym monitorze wyświetlają się zdjęcia rentgenowskie, a wokoło, w kolorowych ramkach, wiszą i dyplomy, i plakaty "dbajmy o zdrowie" bądź krótkie informacje medyczne, ostrzeżenia, ciekawostki. Jest tu mnóstwo półek, szklanych gablotek, i innych zakamarków, a wszystko to po brzegi przepełnione jest medykamentami przeróżnej maści - czy to młotki do obstukiwania kopyt, szczypce i nożyce, patyczki do gardła, strzykawki i igły, bandaże, plastry, różnorodne pigułki, płyny, toniki. Jedyną miłą rzeczą jest różowa miseczka pełna słodyczy, dla najmłodszych, dzielnych pacjentów. Oprócz krzesełek, biurka samego lekarza, przy którym wypisuje najróżniejsze recepty, oraz drzwi do pokoju zabiegowego, jest tu także krzesło niby dentystyczne - wszechstronny dr. Horse nawet i wierci czy umieszcza plomby w zębach kucy. Pod nieobecność lekarza władzę sprawują pielęgniarki, równie dobrze obeznane w medycynie.

Usypana sypkim żwirem ścieżka odrywa się od ulicy głównej, przecinając ukosem zielony, zadbany trawnik, następnie kończąc się przy oliwkowych drzwiach wielkiego budynku. Jest on barwy kremowej, z jasnobrązowymi wzorami - widać dokładnie podział na kilka pięter, oraz mnóstwo okiennic, jakie wpuszczają światło do sal i korytarzy. Po wejściu znajdujemy się w długim, białym pomieszczeniu, gdzie tuż przy czyściutkich ścianach umieszczone są wygodne foteliki, a od biura "recepcji", skąd stale dobiega drażniący dzwonek telefonu bądź stukot klawiatury, wita nas miły głos jednej z pielęgniarek. W przerwach między fotelami i półkami na przeróżne ulotki czy czasopisma znajdują się jasne drzwi - gabinet badań połączy z gabinetem zabiegowym, punkt pobierania krwi, laboratorium oraz miejsce wymiany odzieży i kilka toalet. Zazwyczaj kolejki są tu niczym chleb powszedni - bowiem ze względu na małe rozmiary Ponyville - jest to jeden, ale za to wielki i porządny, punkt medyczny - szpital i przychodnia lekarska zarazem! Dalej ciągnie się sieć wind, korytarzy jak i przeróżne sale, dokładnie ponumerowane - dzięki czemu z łatwością możemy odwiedzić chorego.

Ogromny teren, rozciągający się nieopodal południowej granicy miasteczka, o ponurym, melancholijnym i szarym krajobrazie. Wszędzie panoszą się spore odłamki skalne, kamienie, nadto żadnych oznak życia. Bowiem przybywają tu tylko nieliczni, acz wtajemniczeni, gdyż pod warstwą twardej, jałowej ziemi jak i we wnętrzach głazów czekają na znalazców lśniące, kolorowe, niezwykle drogocenne diamenty czy kamienie szlachetne. Lecz bywają tu i głębokie dziury, zdawałoby się, że bezkresne - otóż prowadzą one do podziemi, zamieszkałych przez brudne, bezlitosne psy - nie należy zakłócać ich spokoju, wtargnąwszy nieproszenie do sieci tajnych legowisk.

Uroczy domek na drzewie, znajdujący się nieopodal granic Akrów Słodkich Jabłek, w dalszym ciągu schowany za rozłożystymi jabłoniami, pamięta nawet i czasy młodości Babci Smith - to ona wybudowała go dla uroczego ogierka, Big Mac'a, następnie odziedziczyła go AppleJack - aczkolwiek przez jej bardzo aktywne korzystanie z "bazy" oraz późniejsze opuszczenie, stał się istną ruderą. Na szczęście pokazanie go Znaczkowej Lidze równało się z błyskawicznym przywróceniem mu dawnego uroku, oraz ochrzczenie go główną kryjówką źrebakowego trio. Czysty, odmalowany domek, do którego prowadzi wytrzymała drabinka posiada nawet i zgrabny balkonik, okiennice przyozdobione różowymi zasłonami, oraz pełno uroczych wzorów - czy to serduszka, czy kwiatuszki, słoneczka i inne drobiazgi, co akurat jest zasługą zdolnej Apple Bloom. Wnętrze jest również przytulane - stoliczek, stara kanapa, kilka krzesełek, kolorowe śpiwory (w letnie noce dziewczynki uwielbiają szaleć na łonie natury, razem), zaś drewniane ściany zdobią plakaty, wspólne fotografie czy mapy Ponyville, aż po loga ich ekipy Zdobywców. Jest tu także kilka śmieci, potrzebnych źrebakom do radosnego spędzania czasu, tudzież zabawy, jaka zazwyczaj i tak swe ujście ma w niebezpiecznej wycieczkę do lasu Everfree i przysporzeniu kolejnych kłopotów.
Na zewnątrz stoi kilka ławeczek piknikowych, gdzie to klaczki uwielbiają pożerać wszelakie dobra uprowadzone z domków, jak i również mnóstwo kwiatów - ich osobisty ogródek wśród jabłoni. W takowym uroczym domku, co tydzień, odbywa się także Zgromadzenia Fanów Rainbow Dash, pod bacznym okiem Scootaloo.